แก้ปัญหาเดินพลุ่งพล่าน

หาสาเหตุกันสักนิด
สาเหตุการเดินพลุ่งพล่านหรือเดินเรื่อยเปื่อยไม่มีจุดหมายของผู้ป่วยสมองเสื่อมอาจเกิดได้จาก  ความเบื่อหน่าย กระหายน้ำ ปวดปัสสาวะ ต้องการไปยังสถานที่บางแห่ง ตามหาคน มีความอึดอัดไม่สบายตัวหรือไม่สบายใจ  และบางครั้งก็ไม่สามารถหาสาเหตุที่แท้จริง

สัญญาณเตือน
1. ลืมเส้นทางไปยังสถานที่คุ้นเคย
2. มักพูดถึงกิจวัตรที่เคยทำเมื่อนานมาแล้ว เช่น ไปทำงาน ไปขายของ ไปตัดผมร้านที่เคยตัดตอนอยู่บ้านหลังเก่า เป็นต้น
3. กระสับกระส่าย 
4. สับสนหาทางไปยังห้องอื่นในบ้านไม่ถูก
5. ร้องขอหรือพยายามกลับบ้าน ทั้ง ๆ ที่อยู่บ้านแล้ว  
6. ถามถึงที่อยู่ของญาติหรือเพื่อนที่ไม่ได้พบกันเป็นเวลานานหรือจากไปแล้ว
7. วิตกกังวลเมื่ออยู่ในสิ่งแวดล้อมไม่คุ้นเคยหรือสถานที่พลุกพล่าน

เคล็ดลับลดปัญหาเดินพลุ่งพล่าน 

1. พาเดินหรือออกกำลังกาย 
การพาผู้ป่วยเดินเล่นหรือออกกำลังกายในช่วงเช้าหรือกลางวันเป็นประจำ หรือก่อนเวลาที่ผู้ป่วยมักพลุ่งพล่านเล็กน้อย ดูแลไม่ให้ผู้ป่วยเหนื่อยหนักจนเกินไป 

2. ติดป้ายบอกทางภายในบ้าน
 เมื่ออาการเป็นมากขึ้นผู้ป่วยอาจลืมทางเดินไปยังห้องต่าง ๆ ทำให้เดินวนไปมาเพื่อหาทางไปยังจุดหมาย หากผู้ป่วยยังไม่สูญเสียความสามารถในการอ่าน การติดป้ายบอกหน้าห้อง หรือทำป้ายบอกทางช่วยได้ 

3. ป้องกันการเดินหลงหายไป 
- พรางทางออก ติดม่าน ทาสี หรือแต่งประตูให้ดูไม่เหมือนทางออก อาจติดป้ายห้ามเข้า ทาพื้นหรือหาพรมสีดำวางตรงทางออกจะดูเหมือนหลุม อาจช่วยให้ผู้ป่วยไม่อยากเดินไปบริเวณนั้น

- ล็อคกุญแจประตูเสมอ เก็บซ่อนกุญแจให้มิดชิด 

- ติดกระดิ่งหรือสัญญาณเตือนเมื่อมีการเปิดประตูหรือหน้าต่าง ติดกล้องวงจรปิด

- เก็บของใช้จำเป็นของผู้ป่วยไว้บริเวณไกลประตูบ้าน ผู้ป่วยบางรายอาจไม่ออกจากบ้านถ้าขาดสิ่งของจำเป็นบางอย่าง

- หากจำเป็นต้องออกไปทำธุระ ล็อกประตูป้องกันการหายออกจากบ้าน หาคนมาช่วยดูแลแทน ฝากเพื่อนบ้านช่วยสังเกต 

- อย่าปล่อยผู้ป่วยไว้เพียงลำพังหากออกนอกบ้าน และไม่ควรให้นั่งรออยู่ในรถ

- ให้ผู้ป่วยสวมสายรัดข้อมือหรืออุปกรณ์ติดตามตัว โดย GPS ค้นหาได้เมื่อผู้ป่วยหายออกจากบ้าน